Een veel gebruikte omschrijving voor natuurbescherming is het streven om landschappen of landschapselementen met kenmerken van een wereld zonder menselijke bemoeienis (oorspronkelijkheid) te bewaren, te herstellen of te ontwikkelen. Ook het beschermen van die kenmerken, zoals de aanwezigheid van bepaalde soorten valt eronder. Natuurbescherming in zijn moderne Westerse vorm bestaat ongeveer 100 jaar.

Voor wilde dieren, elke dag is een strijd om te overleven, dus elke zintuig moet hoog alert blijven.

Dit waakzaamheid duidelijk te zien is in de ogen van zowel de roof als prooidieren, zoals in de foto's hierboven en elders op deze site. Maar naarmate de aantallen wilde dieren afnemen, neemt ook de mogelijkheden om ze te zien in hun natuurlijke staat en omgeveing af.

Het Museum voor Natuurhistorie van Doornik is op 16 juli 1828 gesticht. Op 13 september 1829 werd het als eerste Natuurhistorisch Kabinet voor publiek toegangelijk. Tegenwoordig is het geheel gerenoveerd en nodigt de bezoeker uit zijn historisch verleden en de grote verscheidenheid binnen de dierenwereld te ontdekken.

De Afrikaanse olifant is het allergrootste landdier ter wereld. Afrikaanse olifanten hebben grotere oren dan de Aziatische. Bovendien hebben bij de Afrikaanse olifanten ook de vrouwtjes slagtanden.

Er worden twee ondersoorten onderscheiden: de savanneolifant en de bosolifant. De savanneolifant wordt aanzienlijk groter dan de bosolifant en zijn slagtanden zijn meer gebogen.