Mijn dierbare hondjes

Print This Post
hondjes

Mijn dierbare hondjes, die ik helaas niet meer heb, hier heb ik na vele jaren nog verdriet om. En komt steeds weer bij me terug. Het werd van me weggenomen, zonder dat ik het wist, en had geen tijd om afscheid te nemen. Dit blijft pijn doen.

Hoe Is Dit Gekomen?

Dacht een gezinnetje te krijgen, maar door gezondheids redenen is me dit niet gelukt. Dat was al een punt, om iets te gaan verwerken, maar na jaren groei je daar overheen.

Kreeg weing, of geen liefde, wist niet meer wat liefde was, wat het inhield, ik voelde gewoon niets meer.

Ik besloot om een hondje te nemen, maar dacht gelijk aan twee hondjes, dacht als ik weg ben, dan zijn ze niet alleen, ging op zoek, keek folders en advertenties na, en na een hele dag zoeken, zag ik nog net twee teefjes bij een advertentie staan. Namen waren al bekend, want had altijd geroepen, als ik ooit kinderen mag krijgen, wordt dat de eerste naam.

Kocht twee west highland white terriers, en begon met de opvoeding, veel werk, maar deed dit met liefde en plezier, en kreeg veel liefde terug, want ik was hun baasje. Na enkele maanden, kwam er plots weer een hondje bij, was wel zwaar, maar als je het in huis hebt, wil je het niet meer afgeven.

Was hetzelfde ras en het paste zich snel aan, bij de andere twee, dus ze was zo zindelijk.

Daar kwam het, dit hondje was 4 maanden jong, de andere bijna een jaar, en er kwam weer een hondje bij. Mijn ouders zeiden al, het houd daar niet op, en ze heeft al zoveel last van de rug. Maar ik ging leren om ze zelf te trimmen, bespaarde vele kosten, en deed dit graag, maar was er een dag mee bezig.

Na wat jaren later, werd het 4de hondje wat we gekocht hadden plots ziek, ze was nog maar net 4 jaar jong, Je denkt verder niets ernstigs, maar van het één kwam het ander, naar de dierenarts toe. Uiteindelijk ben ik 3 weken lang naar de dierenarts gegaan, maar ze had een nierziekte, schilklier werkte niet meer, en er was nog één kleine redding en dat was chemo kuren geven, dit kon ik het diertje niet meer aandoen. Nam een besluit, en ging op een zaterdag naar de dierenarts toe, alles door besproken, en het beste voor het hondje was om hem rustig in te laten slapen.

Hoe zwaar het ook voor mij was, ik heb het gedaan, was er altijd goed voor geweest, dus nam een goed besluit. Mocht haar meenemen naar huis, en haar thuis netjes begraven, dit voelde goed voor me, en had er vrede mee.

De jaren met de andere hondjes ging goed, maar toen werd ik plots ziek, mijn rug was gebroken, en daar moest eerst een operatie aan te pas komen. Dit is ook gebeurd.

Was nog geen jaar verder, en er kwam weer een hondje bij, dat was dus de 5de, je begint weer helemaal overnieuw. De andere waren ongeveer 8 jaar, en dan een puppie erbij, raad ik niet zo snel iemand aan, want er wil iemand de baas zijn. Dat was dus af en toe vechten, wie zou het worden, dat was dus de laatste.

In 2004 ben ik gescheiden, en mijn ouders vangde me op, met de hondjes, want ik stond op straat. Mijn ouders woonde klein, ik sliep op een klein zolderkamertje, en mijn ouders beneden, en de hondjes in de woonkamer. Maar omdat ik vol met stress zat, voelde dit de hondjes ook, en het ging niet goed. Het ene na het andere hondje werd ziek, we gingen een regeling maken, en door de week zorgde hij voor de honden, en ik in het weekend. Het weekend brak aan voor me, had al een paar maal op de klok gekeken maar zag niemand, ik werd ongeduldig, en ging hem bellen. wat kreeg ik te horen?

Ze zijn allemaal verkocht, door heel Nederland.

Dacht dat ik door de grond zakte, en wilde maar één ding, durf het bijna niet te schrijven, dood!

Mijn ouders hebben met me gepraat, maar ik had verdriet, zo iets dierbaars wat leefde, liefde gaf, was weg. Ik had niets meer, en moest zorgen dat ik een nieuw leven op ging bouwen.

Heb jaren albums bewaard van de hondjes, maar kon er nooit in kijken, altijd verdriet. Vorig jaar heb ik een besluit genomen en overnieuw te beginnen met mijn leven, en heb de albums weg gedaan. Maar denk vaak aan mijn hondjes, vergeten zal ik ze nooit doen.

Gerelateerde artikelen:

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Reacties

    Evenementen

    Er zijn geen aankomende activiteiten op dit moment.

    Videos

    Facebook Like Box