Ze zijn de Christoffel Columbus van de schildpaddenwereld. Ze staan bekend om hun lange reizen en verkenningstochten. Je vindt hun ook overal in de Ocean, als het er maar niet kouder wordt dan 20c. Net zoals wij zwemmen ze graag in warm water. Hun moeders leggen duizenden kilometers af om eieren te leggen. Wijfjes keren terug naar hun geboorteplaats om hun eieren daar te leggen. Dat kan soms heel ver zijn maar daar leggen ze hun eieren. Met hun vinnen maken ze een kuil in het zand, en leggen er ongeveer 100 eieren in, dekken die af en gaan terug naar de zee.
Ze hebben geen zeekaart nodig. Want ze weeten precies waar ze eerder zijn geweest. Soepschildpadden keren steeds terug naar hun oude plaats om te eten of hun soort te planten. Met hun gestroomlijnde vinnen kunnen ze best snel zwemmen, terwijl heel veel mensen zeggen dat ze snel zijn. Een gevaarlijke sprint naar zee. Twee maanden na het leggen van de eieren komen ze uit. De jongen moeten zich een weg uit het zand graven en zich naar de zee haasten. Ze weten dan alleen dat hongerige krabben en vogels zaten te wachten om hun op te eten. Velen van hun overleven het ook niet.
Soepschildpadden zijn lieve schildpadden. Ze spelen, zwemmen en eten graag samen lang de riffen. Ze slapen samen op de rotsen en koralen. Soms maken ze wel eens ruzie. Dan zwemmen ze alleen weg om wat tot bedaren te komen. De Soepschildpad heeft vinnen die afgestemd zijn op de onderwater wereld. Ze zijn sterk en lijken op peddels om vlot door het water te kunnen bewegen. Vissen zijn hun werksters. Wanneer hun schild moet worden schoon gemaakt, gebruiken ze geen zeep, maar laten dat doen door vissen. Ze zwemmen naar de schoonmaak vissen toe en zij halen de algen en dode huid van hun en eten die op. Best vies!!
Wist je dat ?
- In 1503 zag columbus 2 eilanden vol Soepschildpadden maar hij beschreef ze als beweegende rotsen.
- Een bepaalde soort zee gras die nu Schildpadden gras heet zo wordt genoemd omdat zij er zoveel van eten.
