Een aantal van ‘s werelds vreemdste dieren leeft in Australië – een continent van extremen, waar zich buitenissige levensvormen hebben kunnen ontwikkelen. De katholieke kikker (Notaden-bennettii) leeft op een plek waar maar weinige amfibieën het volhouden: in het onherbergzame binnenland waar het jaren achtereen droog kan zijn.
Hij gebruikt zijn sterke achterpoten om zich in de aarde te begraven, waar hij overdag de hitte uitzit. Zodra de droge tijd begint, overleeft hij door ongeveer een meter onder de grond een ruimte te graven waarin hij een zomerslaap houdt, om pas weer boven te komen als het begint te regenen.
Net als zijn verwanten heeft de katholieke kikker unieke huidklieren waarmee hij als zijn rust wordt verstoord een speciale kleverige substantie afscheidt. De lijm wordt binnen een paar seconden hard en is vijfmaal zo sterk als andere natuurlijke lijmsoorten. Dit is vooral handig bij een aanval door mieren. Zelfs de grootste soorten kleven direct vast aan de huid van de kikker. En omdat hij, net als alle kikkers en padden, ongeveer eens per week vervelt en zijn huid opeet, kan de kikker zijn belagers achteraf met smaak oppeuzelen.
Australische wetenschappers werken aan de ontwikkeling van een kunstmatige lijm die net zo sterk is als die van de kikker. De lijm van de katholieke kikker is geschikt voor plastic, glas, karton en zelfs metaal. Nog belangrijker is dat het scheuren in kraakbeen en ander weefsel kan repareren. Het zou daarom een wonderkleefmiddel kunnen worden waarmee chirurgen gecompliceerde verwondingen kunnen herstellen.
